رسول خبر چنين گويد ؛ و ابوبكر گفت : إنّ لي شيطاناً يَعتريني . كسي را كه شيطان مُصاحب وي باشد ، پس او چگونه بهشتي مىباشد ؛ و به زعم خصم ، مؤمني علي ثابت شد ، و نافي مسلّم نيست ، و دليل بر كذب حديث ، قول صاحب فتوح ، ابن عثم كوفي ناصبي كه وي گفت : عمر به عبداللّه گفت در نزع جان كندن : يا بنيّ ! لو أنّك رأيت غدا أباك يقاد إلى النار أما تفديه [ فتوح : 2 / 329 ) ، يعني : اگر تو پدر خود را بيني كه وي را مىبرند و ميكشند به دوزخ ، تو وي را باز ميخري يا نه ؟ پس اگر وي بهشتي ميبود اين استعانت [ 129 ] نميكرد از عبداللّه . و در مصابيح آمده كه : قال رسول الله : فاطمة بَضعةٌ منّي فمن أغضبها أغضَبَني ، يعني : پيغمبر صلّى الله عليه و آله فرمود كه : فاطمه پاره‌اي از اندام من است . هر كه او را به خشم آورد مرا به خشم آورده باشد ؛ و به اتّفاق ابوبكر وعمر و عثمان فدك را از فاطمه باز گرفتند و وي را برنجانيدند ، پس رسول بدين سبب از ايشان رنجيده است ، و از رنج رسول ، خداي تعالي رنجيده ؛ وقال اللّه تعالي : إِنَّ الَّذِينَ يُؤْذُونَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ لَعَنَهُمُ اللَّهُ فِي الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ وَ أَعَدَّ لَهُمْ عَذاباً مُهِيناً ( احزاب : 57 ) يعني : خداي تعالي فرمود كه : به درستي آن كساني كه ميرنجانند خدا را و رسول خدا را ، لعنت مىكند خداي تعالي بديشان در دنيا و آخرت ، و بنهاده است از براي ايشان عذابي خوار كننده ؛ و رسول صلّى الله عليه وآله شمشير خويشتن را به عمر و ابوبكر داد و به قتل مُبدعي و خارجي فرستاد ابا و امتناع كردند و تعلّل نمودند كه وي نماز مىكند يا قرآن ميخواند ، ردّ برصاحب شرع ، اگر رسول دانستي كه قتل وي حرام است خود نفرمودي ؛ و قال‌اللّه تعالي : يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اسْتَجِيبُوا لِلَّهِ وَ لِلرَّسُولِ إِذا دَعاكُمْ ( انفال : 24 ) يعني : حق تعالي فرمود : اي آن كساني كه ايمان آورده‌ايد ، اجابت كنيد خدا را و رسول خدا را چون شما را بخواند ؛ و هم حق تعالي فرمود كه : هر كه عصيان خدا و رسول خدا كند و فرمان ايشان نبرد ، به درستي كه او را باشد آتش دوزخ جاودان .